Klastry jako jedna z kluczowych koncepcji architektonicznych EXPO 2015: Procesy badawcze i praktyka designu kolaboracyjnego

Źródło: PUBLICSPACE RE/IN/VENTING, red. B. Gibała-Kaceka, Kraków 2018.

Autor

  • Dominika Sobolewska Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu

DOI:

https://doi.org/10.52652/inaw.31

Słowa kluczowe:

Klaster, Joint pavilion, Wystawa światowa, Expo, Milano, Collaborative Design, Dizajn kolaboracyjny, Multidyscyplinarność, Pawilon, Temat, Model, Proces, Politecnico di Milano, Politechnika w Mediolanie, Badania, Cluster International Workshop, Projektowanie, Techne, Projektowanie zintegrowane, Inżynieria współbieżna, Krebsowy Cykl Kreatywności, Cykl Krebsa, Trawienie intelektualne, Paradygmat, Luisa Collina, Carlo Cracco , Buckminster Fuller, Matteo Gatto, Walter Gropius, Marti Guixe, Kengo Kuma , Stefano Mirti , Neri Oxman, Michael Radtke , Davide Rampello

Abstrakt

Klaster (od. ang. Cluster ‒ zgęstek) to zgrupowanie przestrzenne lub powiązanie systemowe mniejszych obiektów w jeden większy. W kontekście Expo 2015 jest to z jednej strony nowatorski model wielofunkcyjnego środowiska architektonicznego, umożliwiający wielopłaszczyznową promocję i zaangażowanie krajów uczestniczących, z drugiej zaś efekt innowacyjnego procesu projektowego, tzw. collaborative design, angażującego w procesy kreacyjne grupy podmiotów wywodzących się z różnych dziedzin.

##plugins.generic.usageStats.downloads##

##plugins.generic.usageStats.noStats##

Biogram autora

Dominika Sobolewska - Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu

Dr hab. Dominika Sobolewska

Artystka, projektantka przestrzeni wystawienniczych, kuratorka, nauczyciel akademicki. Założycielka Laboratorium Projektowania Przestrzeni Interaktywnych na wydziale Architektury Wnętrz i Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. W latach 2013-15 na stanowisku badawczym na Wydziale Przestrzeni Tematycznych Expo 2015 pod nadzorem Politechniki w Mediolanie. Autorka wielu interaktywnych instalacji, eksperymentalnych projektów dedykowanych przestrzeni publicznej. Współautorka Interaktywnego Placu Zabaw, projektu zrealizowanego w 2008 r. wspólnie z Patrycją Mastej i Pawłem Janickim, wyprodukowanego przez Centrum Sztuki WRO, który zobaczyło dotąd ponad 300 000 widzów w znaczących galeriach Polski i Świata, od Moskwy po Edynburg. Jej działalność koncentruje się wokół idei dialogu między dziełem sztuki a publicznością. Zrealizowane obiekty często występują jako małe formy architektoniczne skłaniające obserwatorów do głębszej interakcji.

Bibliografia

K. Krzysztofek, Zdekodowane kody, [in:] Kody McLuhana

Topografia nowych mediów, ed. A. Maj, M. Dery-Nowakowski, Wydawnictwo Naukowe ExMachina,

Katowice 2009

M. Oslislo, Old and New Dreams, [in:] Kody McLuhana…, op. cit., p. 230

K. Krzysztofek, Zdekodowane kody K. Pakuło, Interaktywne przestrzenie – pomiędzy sztuką,

technologią i nauką, „Arteon”, 2011

Opublikowane

2020-12-08

Jak cytować

Sobolewska, Dominika. 2020. „Klastry Jako Jedna Z Kluczowych Koncepcji Architektonicznych EXPO 2015: Procesy Badawcze I Praktyka Designu Kolaboracyjnego: Źródło: PUBLICSPACE RE IN VENTING, Red. B. Gibała-Kaceka, Kraków 2018”. InAW Journal - Multidisciplinary Academic Magazine 1 (1). https://doi.org/10.52652/inaw.31.