Reinventing - efekt kompromisu w projektowaniu
Źródło: PUBLICSPACE RE/IN/VENTING, red. B. Gibała-Kaceka, Kraków 2018.
DOI:
https://doi.org/10.52652/inaw.44Słowa kluczowe:
architektura, architektura wnętrz, projektowanie, teoria projektowania, etyka projektowaniaAbstrakt
Re-in-venting, rozumiany jako powtórne przemyślenie podejmowane w stosunku do nowych realizacji architektonicznych, prowokowany jest zjawiskiem, które określam jako błędy będące konsekwencją kompromisu. Błędy te wynikają z następujących przyczyn: przemijania, utraty uniwersalnych wartości oraz częstego pozostawania projektantów w niezgodzie z własnymi przekonaniami. Błąd przemijania polega na ignorowaniu przez projektantów zjawiska przemijania. Przejawia się on w niedostatecznym uwzględnianiu przez projektantów znaczenia zmienności funkcji oraz wpływu tempa zmian cywilizacyjnych na uwarunkowania przestrzenne. Powyżej wskazane skłonności prowadzą do rozdźwięku pomiędzy architekturą a jej czasem. Błąd drugi to kompromis, jakiemu podlega uniwersalny system wartości. Błąd ten prowokowany jest przez ponowoczesny indywidualizm. W dobie ponowoczesności przemijanie i odchodzenie są nie do wyjaśnienia i jakże trudne do przyjęcia. Brak stabilnych wartości powoduje też poważne przeszkody etyczne przenikające do projektowania w przestrzeni. Trudno jest nam odróżnić to, co jest dobre, od tego, co przynosi zło. Powstają normy prawne, które z góry zakładają domniemanie nieuczciwości. Ustawa o zamówieniach publicznych to forma przedziwnego kompromisu zawartego pomiędzy człowiekiem (projektantem, inwestorem, wykonawcą), istotą projektowania w przestrzeni i samym prawem. W ramach tego kompromisu projektantowi odebrano prawo do wolnego formowania twórczych zespołów wykonawczych, swobodnego doboru materiałów oraz sprzętów. Wskutek tych założeń architektura podlega procesowi dehumanizacji. Trzecią płaszczyzną omawianego kompromisu jest dość powszechny paradoks niezgody z własnymi przekonaniami, w jakim często trwają projektanci. W dużej mierze sami odstępujemy od tworzonych przez siebie idei. Myślę tu o nowych prądach, ideach architektonicznych, które (jako projektanci) widzimy, podziwiamy, współtworzymy, ale z różnych przyczyn odstępujemy od ich realizacji.
##plugins.generic.usageStats.downloads##
Bibliografia
Potęga mitu. Rozmowy Billa Moyersa z Josephem Campbellem, oprac. B.S. Flowers, tłum. I. Kania, Znak, Kraków 2013.
Malraux, Muzeum wyobraźni, Warszawa 1978 (Studia estetyczne, 15).
A. Malraux, Ponadczasowe, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1985.
P. Zumthor, Myślenie architekturą, tłum. A. Kożuch, Karakter, Kraków 2010.
Pobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2020 Tadeusz Pietrzkiewicz

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.
- Artykuły naukowy zgłoszony do publikacji na łamach czasopisma jest przedmiotem prawa autorskiego;
- Autor udziela Redakcji prawa do publikacji artykułu na warunkach określonych umową;
- Zgłaszając artykuł do publikacji Autor wyraża zgodę na rozpowszechnianie artykułu naukowego w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym wraz z udzieleniem każdemu licencji na nieograniczone, nieodpłatne i niewyłączne korzystanie z nich oraz z ich ewentualnych opracowań;
- Artykuły naukowe udostępniane są w postaci cyfrowej na licencji (CC BY) Creative Commons– Uznanie autorstwa;
- Licencja Creative Commons – Uznanie autorstwa pozwala na kopiowanie, zmienianie, rozprowadzanie, przedstawianie i wykonywanie utworu pod warunkiem oznaczenia autorstwa;
- Artykuły naukowe deponowane są w repozytoriach i bazach naukowych w celu poszerzenia dostępu do publikowanych treści;
- Redakcja zezwala Autorom na deponowanie artykułów naukowych w postaci post-printu (wersji opublikowanej artykułu).